گويد خرد كه سرِّ حقيقت نهفته دار * با عشقِ پرده در چه كند عقل بو الفضول يك نقطه دان حكايت ما كان و ما يكون * اين نقطه گه صعود نمايد گهى نزول جز من كمر به عهد امانت نبست كس * گر خوانيَم ظلوم ، و گر خوانيم جهول « 1 » فقيه نمايان ، به نجاسات « وحدت وجودى » را افزوده‌اند تا خود را از مسئوليّت برهانند نكتهء سوّم : اين مطلب از سابق الايّام براى بندهء حقير مشكل آمده بود كه چرا برخى از فقيهان ما دربارهء مُجَسِّمه و مُعَطِّله و مُنَزِّهه و مُجَبِّره و مُفَوِّضه حكم به تكفير نمىكنند و گفتار آنان را با قبول اصل توحيد موجب كفر و نجاستشان نمىشمرند ؛ و ليكن راجع به قائلين به وحدت وجود فوراً چماق تكفير را بر سر مىكوبند ، و در تسرُّع اين امر از هيچ دريغ ندارند ؟ به چه علّت ايشان به انواع و اقسام نَجَس العَين از بول و غائط و غيرهما ، يكى را به نام « وحدت وجودى » افزوده‌اند ؟ افزوده شدن اين شىء نَجَس العين به نجاسات از چه و از كدام زمان شروع شد ؟ بالاخره پس از مطالعات و مشاهدات ، بعد اللتَيا و الَّتى مطلب به اين نكته منتهى گشت كه بواسطهء دقّت و رقّت و عظمت فهم و ادراك اين نوع از توحيد كه توحيد مُخلَصين و مقرَّبين بارگاه حضرت حقّ جلّ شأنه مىباشد از طرفى ، و از طرف ديگر بواسطهء صعوبت و مشاقّى كه در اين راه و در سبيل حصول اين مرام براى سالك سبيل إلى الله پيش مىآيد و طبعاً با مزاج مُتَتَرِّفين

--> ( 1 ) كتاب « عدل الهى » طبع اوّل ، ص 260 ؛ و گويد : گويا مرحوم آقا محمّد رضا قمشه‌اى باشد .